Op de eerste rustdag van de Tour 2011 likken de meeste renners hun wonden en wordt de schade opgemaakt.
Persauto’s, ploegleidersauto’s, gastenwagens, reclame-auto’s, fotografen op motoren, cameramotoren. Er is teveel verkeer in de Tour aanwezig. Al twee ongelukken kwamen tot stand door de schuld van de media. Zondag werd Johnny Hoogerland werkelijk gekatapulteerd bij een aanrijding van een auto van de Franse televisie. Die auto had, en gaat u er maar eens goed voor zitten ja, ‘reserveonderdelen voor de live-uitzending’ bij zich. Het moet toch niet gekker worden, wat moet die auto daar in hemelsnaam. Natuurlijk, er rijden al jaren auto’s in de koers, maar het worden er elke keer meer, en dit wordt te massaal. De Tour wordt groter dan zijn renners, en dat kan niet.
Na een week lijkt dit al de meest bizarre Tour ooit te gaan worden. Er is nog nauwelijks geduelleerd tussen de kopmannen maar de verschillen zijn al behoorlijk, en het aantal favorieten voor de top-vijf is meer dan gehalveerd. Wat een mooie aanloop leek te zijn werd een grote afvalrace, waarin pech Dé bepalende factor was. Als Andy overeind blijft hoeft hij de Tourzege alleen maar op te rapen.
Er moet iets veranderen in de Tour, en wel nu. Schrap toch die gastenwagens ten eerste. Die mensen hebben meestal niks met het wielrennen, zien geen flikker van de koers en drinken champagne in de auto. Dat kan ook in een sjiek hotel in de finishplaats meneer Prudhomme. Dan het aantal om fotografen in koers, laat die eerst maar eens een test doen om in een peloton te kunnen rijden. En daarbij het parcours. Dat is te commercieel ingesteld. Het lijkt een grote propaganda voor de mooiste omgevingen en steden van Frankrijk en alles moet daar voor wijken, dus ook goed begaanbare wegen en veilige passages. Ook het peloton kan kleiner, nu rijden er zo’n 200 renners over Franse wegen. Maak daar 150 van en het wordt waarschijnlijk een stuk minder nerveus in de koers. Natuurlijk blijven de renners verantwoordelijk voor zichzelf. Zij zitten op de fiets en op die fiets zitten remmen, maar ongelukken al s deze kun je ook afdwingen, zoals de Tourdirectie nu heeft gedaan.
Johhny heeft in ieder geval erg veel geluk gehad, als je dat zo mag stellen. Stel je voor dat onze Johnny net iets anders in de prikkeldraad land en zijn nek opensnijd, of met zijn hoofd tegen het betonnen paaltje tien centimeter verderop was gekomen. ‘Maar’ 33 hechtingen zitten nu in zijn lichaam, waarvan de meeste in die afgetrainde poten van hem. Hij stapt vandaag overigens gewoon weer op, want Johnny is geen voetballer, maar wielrenner. Go Johnny Gooo Gooo!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten