Cadel Evans.. Ik heb hem eigenlijk nooit gemogen. Maargoed, hij wint nu dus de Tour, wat natuurlijk een grootse prestatie is. Met een Tour die in het teken stond van valpartijen, het letterlijk uitvallen van kopmannen en een Contador uit vorm nam Evans de koers op zijn schouders en overwon. Toch knap voor zo’n onsympathieke Australier, want dat vind ik hem.
Evans is een vervelend mannetje. Lang had hij een persoonlijke bodyguard die de media en andere mensen bij hem weghield. Veel hielp het niet. Cadel heeft inmiddels een aardig strafblad opgebouwd. Een klap tegen een toeschouwer, een kopstoot tegen camera’s en mensen, flesjes water over concurrenten gooien om daarna doodleuk te zeggen dat het per ongeluk ging. Niet erg professioneel als je het mij vraagt. En als je Evans hoort praten zoek je bovenstaande dingen toch echt niet achter hem. Achter die jankende jongetjesstem gaat toch een arrogante topsporter schuil. Toch heeft Evans alles voor zijn sport over, aan elk detail is gedacht. En een ding moet ik hem nageven, als je wereldkampioen wordt ben je geen pannekoek.
Eigenlijk is alles aan Evans veranderd na zijn zege in Mendrisio. Hij evolueerde van wieltjeszuiger naar een aanvaller met klasse. Met zeges in de Waalse pijl, de Giro en Tirreno Adriatico breidde hij zijn palmares eindelijk uit. En nu, na twee tweede plaatsen in de Tour, brengt hij de gele trui naar Parijs, Finally! En hij heeft zijn tourzege zeker niet gestolen. Waar hij in het verleden vooral uitblonk in plakken en profiteren van anderen nam hij nu zelf het heft in handen en reed eigenhandig de hele favorietengroep naar de kloten op de Galibier. Op Alpe D’Huez verloor hij bijna geen tijd en zo kon hij het in de tijdrit afmaken.
Toen ik in 2008 op Alpe D’Huez stond tijdens de Tour waren daar uiteraard ook Australische supporters. Daar begon eigenlijk mijn anti-Cadel toestand. Ze hadden grote vlaggen met teksten als ‘’Yell for Cadel’’, die dan ook op een prachtige homo-erotische manier met een australisch accent werden toegeschreeuwd. Niet echt mijn manier van supporteren, maar vooruit. Het is nu eindelijk yellow for Cadel en dat gun ik hem ook. Alles beter dan Titi Voeckler.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten